niedziela, 29 stycznia 2017

Czego kobiety pragną najbardziej, czyli przegląd świecidełek na Walentynki.

Od zawsze, kiedy Mężczyzna pytał, co chcę dostać na Walentynki (swoją drogą uważam, że jest to pytanie tak słabe, że nie powinno nigdy padać), odpowiadałam, że kartkę. Taką zwykłą, tanią, z serduszkiem, czy przesłodzonymi misiami na okładce, ale bardzo zapisaną w środku - zapisaną szczerze i prosto z serca, jak na Święto Zakochanych przystało. I dostawałam, ale okupione to było kilkudniowym jojczeniem, jakby spisywał testament.
Dziś mam 28 lat i dorosłam dorosłam do tego, żeby odpowiedzieć Mężczyźnie, że chcę złoto, diamenty i w ogóle, im bardziej się zaświeci, tym lepiej ;-)
I wiem, że Mężczyzna coś ostatnio jednak zagląda na mojego bloga, i jeśli zaglądnie odpowiednio szybko, to magiczne pytanie w tym roku nie padnie, a "testament" napisze szybciej, niż mi się wydaje ;-)

A tak na serio, no nie powiecie mi, że choć w małej części nie jesteście przysłowiowymi "srokami" i nie lubicie mieć świecidełek wśród biżuterii. Ja ostatnio na INSTAGRAMIE powiedziałam Wam, że aktualnie prócz tysiąca chokerów nie uznaję żadnej biżuterii, ale nawet jak nie uznaję, to nie znaczy, że nie chciałabym i nie mogłabym mieć! Przeszukałam internety i znalazłam 20 fantastycznych serduszek, w których się zakochałam, i które od razu mogłabym przygarnąć ;-)


1 2 3 4 5 - najpiękniejsze żółte złoto - APART
6 7 8 9 10 - najpiękniejsze białe złoto i srebro - PANDORA
 

11 12 13 14 15 - LILOU
16 7 18 19 20 - YES

Moim faworytem jest zdecydowanie Pandora, a kiedy wczoraj weszłam do stacjonarnego sklepu na Krupówkach, to myślałam, że już nie wyjdę. Mogłabym mieć KAŻDĄ rzecz tej marki.

PS Babeczki, polecicie mi jakieś fajne sklepy internetowe z biżuterią? A może któraś z Was robi biżuterię, to zostawcie link w komentarzu, chętnie zaglądnę w wolnej chwili!

piątek, 27 stycznia 2017

Instagram MIX - styczeń 2017!


Oficjalnie witam w 2017! ;-)
Jak co roku, rozpoczęłam urodzinami, o czym mogliście przeczytać tu: "Bday Girl!".

CO U MNIE 


Powiem Wam szczerze, że kiedy TO pisałam, naprawdę myślałam, że pójdzie pięknie i ładnie. W praktyce miesiąc upłynął mi na przyjmowaniu gości, łamaniu diety na każdym kroku i zajmowaniu się wszystkim, tylko nie treningiem. Nie oznacza to, że leżałam i jadłam, broń Boże! Mąż zainwestował w siłownię #ugąsieniców, od razu położyłam jedną sztangę w salonie i trzaskam te przysiady w wolnych chwilach, choć najczęściej i tak kończę z TAKIMI przysiadami. Reasumując, wszystko u mnie dobrze, tylko porządnego kopa w cztery litery potrzebuję, hej.

No i rozpoczęłam przygodę z "rękawem", o którym marzyłam, ale nigdy nie było mi po drodze - pierwsze kwiaty wjechały na rękę, jak się wygoją, to pokażę w całej okazałości!


CO U ZOSI
Instastory nie kłamie - zaczynam sobie nie radzić z jej stylówkami. Majtki na głowie to ostatni "must have" wszystkiego, błękitne futro i przeciwsłoneczne okulary zawsze do obiadu, a szary dres na galowe wyjścia. Po bilansie dwulatka, w końcu schudła do siatki centylowej, więc brawo Zofia!


CO U STASIA
 Poszedł w ślady siostry i przesypia prawie całe noce (hurra!) i nie mieście się w centylach (tu mój trochę mniejszy entuzjazm). I to, że mówię o nim Gender Cygan w różowym kocyku, jest czystą miłością, nie wiem, jak można to odebrać i pomyśleć inaczej.


I narodziła się między tą dwójką taka komitywa, że aż im zazdroszczę! Zośka po miesiącu zaczęła tolerować nowego członka rodziny, a Staszek przestaje być człowiekiem - embrionem i zaczyna łapać kontakt ze światem. Zośka uczy go piosenek i nie rozumie, czemu mu tak marnie idzie, a on do niej gaworzy i dzielnie znosi degustację setek potraw gotowanych na pluszowych warzywach z Ikei. No i kiedy biedak zapłacze sobie jeden raz w nocy, przed karmieniem, od razu siostra przyleci ze swojego pokoju, żeby nachylić się nad kołyską i wrzasnąć na niego z wyrzutem. Czuję, że kiedyś jeszcze będzie o tym duecie głośno.


OGŁOSZENIA PARAFIALNE Z ZAKOPANEGO!
 No napisałabym, że Kamil Stoch rozwalił ten miesiąc w tym mieście, ale to pewnie wszyscy widzieli i wiedzą, więc napiszę, że cieszymy się zimą idealną i... byle do wiosny ;-)


 ULUBIONE ZDJĘCIE MIESIĄCA!
Stach i Zocha, w wersji na Dzień Babci i Dziadka!


Zapraszam na INSTAGRAM     


piątek, 6 stycznia 2017

PAZNOKCIE: Semilac 140 Little Stone + Semilac 130 Sleeping Beauty oraz podsumowanie regeneracji paznokci z Indigo.


 Zanim podsumuję dzisiejsze kolory, chciałam Wam przedstawić moje paznokcie po 3miesięcznej przerwie od hybryd. W październiku pisałam Wam, że mam duży problem z paznokciami, ale jeśli ktoś nie pamięta, to odsyłam do wpisu: "INDIGO HOME SPA, czyli jesienna pomoc dla zmęczonych dłoni i paznokci." - dziś czas na podsumowanie. Powiem Wam, że rozpoczynając wtedy regenerację byłam sceptycznie nastawiona i nie liczyłam na cud, nawet na żadne większe skutki. I tu, chwała Panu, bardzo się pomyliłam, bo przez te trzy miesiące naprawdę zużyłam wszystkie tamte kosmetyki, przyłożyłam się do systematyczności, jak nigdy, a moje paznokcie zaczęły rosnąć (nawet mały, który jest moją odwieczną zmorą, patrzcie! ;-)), skóra dłoni rzeczywiście stała się delikatna i miękka, a tyle, ile nawdychałam się przy tym cudownych zapachów, to głowa mała.
Żeby nie być gołosłowna, zdjęcie "przed i po" poniżej:


A teraz powrót do dzisiejszych kolorów. 140 Little Stone i 130 Sleeping Beauty to kolory, które mam w swoim zbiorze od bardzo dawna, ale pierwszy raz w duecie na paznokciach. Co prawda nie jestem fanką różnokolorowych paznokci, ale dziś zrobiłam wyjątek, bo w tamtym tygodniu zamówiłam nowy kolor, który chciałam dziś nałożyć, ale kurier zrobił mnie w bambuko i wiezie mi go do mojej krainy zimna już czwarty dzień. Oba kolory potrzebują dwukrotnej warstwy, żeby dobrze pokryć, ale myślę, że efekt jest naprawdę fajny i ciekawy. Polecam!


 Mój Semilac w innych postach:

czwartek, 5 stycznia 2017

Dziecko: Pierwsza przespana noc noworodka, czyli otulacz Oh!Tully.


 Jakiś czas temu na INSTAGRAMIE pokazałam Wam otulacz dla Staszka, otulacz od Oh!Tully

Ale zacznę od początku. Pewnie co druga kobieta, która nie ma dziecka, a widzi noworodka w otulaczu, myśli sobie, że coś tu jest nie halo ;-) U mnie było podobnie - kiedy pierwszy raz zobaczyłam ten cud, uznałam, że dziecko się w nim dusi, jest pogniecione i ściśnięte, na pewno go wszystko boli i wielka krzywda i samo zło. Potem urodziła się moja córka Zofia i kiedy przynieśli mi ją na oddział w szpitalu, zawiniętą mocno w kokon z rożka i pieluch, pierwsze co zrobiłam, to rozwiązałam ją "z tej tragedii" i pozwoliłam machać rękami i nogami. I kiedy nie przespałam pięciu nocy pod rząd, uznałam, że jednak nie mam racji, dziecku "ściśniętemu" nie dzieje się taka krzywda, jak mi się wydaje, wręcz czuje się dalej bezpiecznie i wygodnie, jak w brzuchu matki. Do dzisiaj wydaje mi się to absurdalne, ale (tu dobra rada Skalskiej) z noworodkiem nie dyskutuj ;-) Zofia dostała otulacz, jak już wspomniałam, po nieprzespanym tygodniu, i od tego czasu przesypiała całe noce.

Kiedy urodził się Staś odkryłam, że otulacze wyrosły na rynku, jak grzyby po deszczu, jednak trafiłam na firmę, która najbardziej wzbudziła moje zaufanie. Firmę Oh!Tully prowadzi szalona rodzinka, która odkryła sekret szybko przesypianych nocy, a ja bez wahania, przypominając sobie początki z Zośką, przywitałam w domu kolejny otulacz.


No i cóż, dzisiejsza recenzja miała wyglądać trochę inaczej, ale zawsze piszę tu obiektywnie i prawdziwie. Zośka dałaby się za ten otulacz pokroić, Staszek go nienawidzi. Może nienawidzi to za duże słowo, bo pierwszą noc przespał, a ja zachwyciłam się tym cudem, jak niczym. Ale na pierwszej nocy się skończyło, zapewne przez kolkę, której Zośka nie miała. Staszek przechodzi istne opętanie i ni jak nie da się go ponownie zapiąć w otulaczu. 

 Pamiętacie, jak cieszyłam się, że Zośka była noworodkiem aniołem i głośno stwierdziłam, że kiedyś to wszystko się odmieni? Pamiętajcie, że myślcie dwa razy, co wypowiadacie głośno ;-) Drugi raz urodziłam istne przeciwieństwo, ale cóż... po prostu teraz na nudę ni jak nie mogę narzekać. A Wy możecie cieszyć się, bo nieprzespane noce spędzam na blogu, machając nogą wózek, przez co, będzie mnie tu dużo... przynajmniej do trzeciego miesiąca, kiedy to podobno kolka ma ustąpić ;-)

Podsumowując, otulaczom i tak daję ogromnego plusa i wszystkim polecam, sami zaglądnijcie na instagram Oh!Tully, gdzie zobaczycie setki szczęśliwych maluchów!


PS Coś znów popsułam i nie mogę sama komentować bloga - nie myślcie, że nie mam czasu, czy ignoruję Was, po prostu ostro szukam, jak to naprawić, ale jak widać informatyk ze mnie słaby. Ale naprawię to, a na razie w pilnych sprawach zapraszam na maila: kaj.zet@gmail.com

wtorek, 3 stycznia 2017

FOTOBUDKA ZAKOPANE - najlepsza atrakcja na każdą imprezę!

Od jakiegoś czasu pokazuję Wam urywkami zdjęcia z fotobudki, która hula po Podhalu, opowiadam, gdzie będzie w dany weekend, gdzie możecie ją spotkać i zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie, podsyłam Wam profile na facebooku i Instagramie, a na końcu obiecałam, że o wszystkim powiem, jak domknę formalności. I właśnie domknęłam - Fotobudka Zakopane ruszyła!


Mogłabym tu pisać fachowym językiem, ale fachowo i profesjonalnie opisane jest na stronie internetowej,
na którą oczywiście Was zapraszam:

www.fotobudka-zakopane.pl

Ja dziś Wam trochę opowiem prosto i na temat, co to w mojej głowie się urodziło tym razem;-)


Fotobudka to przenośny aparat fotograficzny, komputer i drukarka oraz oświetlenie, zamknięte w zgrabnej bryle, którą pakuję do samochodu i zawożę w różne miejsca. Tam rozkładam sprzęt, stelaże z tłami fotograficznymi, cały meksyk strojów i gadżetów, przygotowanych indywidualnie dla każdej imprezy, a potem to już po prostu czyste szaleństwo! Każdy może przebrać się, ustawić na tle, wcisnąć START na ekranie i po zapozowaniu do kilku zdjęć, drukarka od razu wydrukuje fantastyczną pamiątkę na lata ;-)



Pewnie spotkaliście się nie raz z fotobudką, ja osobiście mam takie pamiątki z kilku wesel. Moja fotobudka nie ogranicza się jednak tylko do ślubów i wesel, ale bawiliśmy się już w klubach, hotelach, a nawet na prywatnych urodzinach. Osobiście marzy mi się jeszcze wizyta na siłowni, w jakimś fajnym salonie urody albo ulubionej karczmie - jeszcze nie wiem, jak to zrobić, ale pracuję nad tym i na pewno kiedyś tam zawitam ;-)


Wszystko jest do ustalenia, wszystko robimy indywidualnie, od nowa, dla każdego klienta - tworzymy grafikę pod zdjęcia (widzieliście moją nocną twórczość - jak już wpadnę w artystyczny szał, to siedzę po nocach i robię po kilka projektów do wyboru), przygotowujemy stroje, wedle życzenia, przemierzamy masę kilometrów, żeby umilić czas i zapewnić naprawdę fajną atrakcję! Co wyróżnia Fotobudkę Zakopane na rynku? To, że dla nas nie ma rzeczy niemożliwych ;-)



Jestem naprawdę mile zaskoczona, że Fotobudka Zakopane została na starcie dobrze przyjęta, bo staramy się i stajemy na głowie, żeby zapewnić 150% satysfakcji. Walczę jeszcze tylko z Jędrkiem, który się trochę czasami zapomina i tak kocha fotobudkę, że ostatnio z imprezy, kiedy szykowałam i zgrywałam zdjęcia, okazało się, że na większości koleżka się pojawia - pracuję nad tym, przy najbliższym wolnym dniu włączę mu sprzęt w salonie i wyleczy się z tego, promis ;-)

A wracając do sedna, jak już powiedziałam, projekty ustalamy indywidualnie pod każdego klienta, cennik i regulamin widnieje jasno na stronie, jednak nie oznacza to, że jeśli ktoś chce naszą fotobudkę na godzinę, podczas urodzin, czy na całą noc, podczas Sylwestra, to w cenniku tego nie ma i nie będzie. Piszcie śmiało, z nami wszystko jest do dogadania, jak z nikim ;-)

FOTOBUDKA ZAKOPANE
tel. 532 221 415
 fotobudka-zakopane@wp.pl 
www.fotobudka-zakopane.pl 
 www.instagram.com/fotobudkazakopane 
www.facebook.com/fotobudkazakopanepl

Zapraszam i obiecuję, że nie pożałujecie ;-)

niedziela, 1 stycznia 2017

Bday Girl!


Pamiętam, jak jeszcze kilka (wcale nie kilkanaście) lat temu, 25latki wydawały mi się stare. Dziś skończyłam 28, czyli zgodnie ze swoimi standardami i przekonaniami, najwyższy czas przechodzić na emeryturę!

Gdybyście mogli rzucić wszystko i cofnąć się do swojej przeszłości, kiedy czulibyście się najlepiej? W liceum, na studiach, a może jeszcze wcześniej, kiedy wszystko było błogie i do szkoły nawet nie chodziliście? Ja nie cofnęłabym się ani minuty. Czuję, że teraz jest mój czas, teraz jestem w pełni szczęśliwa, kiedy napędza mnie rodzina, większość życzliwych i wspaniałych ludzi dookoła, kiedy zaczęłam skupiać się tylko na pozytywnych rzeczach w życiu, kiedy zrozumiałam, że życie jest krótkie i należy cieszyć się dniem dzisiejszym i czerpać z niego garściami, kiedy przestałam przejmować się problemami innych i skupiłam się więcej na sobie, o czym zawsze zapominałam. To jest ten sekret, do którego dojrzałam jakiś czas temu i metryka metryką, życzę sobie, żebym była zawsze tak szczęśliwa, jak teraz ;-)

A Wam, korzystając z tego, że dziś zaczynamy Nowy Rok, życzę również odkrycia tego swojego sekretu, którego należy się trzymać. Żadnych bullshitów typu "Nowy Rok, nowa ja" - żyjmy tak, żeby nie odnawiać się z każdym kolejnym rokiem, tylko o każdej porze móc powiedzieć, że jesteśmy szczęśliwi i spełnieni, hej!